Το τραγούδι του κούκου

to_tragoudi_tou_koukouΑυτό μόνο επιθυμούσε: να υλοποιήσει τη δουλειά που εμπνεύστηκε και σχεδίασε μαζί με την αγαπημένη του, τη Ζωή. Ο Χρίστος Βλαστός μετρούσε τις μέρες που θα απολυόταν από το στρατό κι έβαζε τις τελευταίες πινελιές στο σχέδιο που θα συνδύαζε και θα μπόλιαζε με το μεγάλο του πάθος, τη μουσική. Απαραίτητη προϋπόθεση να πείσει τον επιχειρηματία πατέρα του να εγκρίνει και να χρηματοδοτήσει τη δουλειά, πράγμα καθόλου εύκολο, μιας και σχεδίαζε να τον προωθήσει σε σημαντικό πόστο της επιχείρησης του.

Πρώτα τον εγκατέλειψε η Ζωή, λίγο πριν απολυθεί, και αμέσως μετά ο πατέρας του έκενε φύλλο και φτερό το «σχέδιο ζωής» που είχε επεξεργαστεί. Παρ’ όλα αυτά, του υπόσχεται ότι θα του επιτρέψει να δοκιμάσει τις δυνάμεις του, έστω για μια χρονιά.

Ανακουφισμένος από την εξέλιξη, φεύγει για διακοπές στη Μυτιλήνη και φιλοξενείται στο σπίτι του φίλου του Δημήτρη. Απώτερος σκοπός του ταξιδιού να πάνε με τον φίλο του για τρεις εβδομάδες στην Τουρκία. Εκεί, εκτός των άλλων, σκοπεύει να ξεσηκώσει ιδέες από τα καφέ της Ανατολής και να τις προσαρμόσει στο δικό του σκοπό.

‘Ομως, αντί για την πραγματοποίηση του σχεδίου του, βρίσκεται κλεισμένος σε ένα δωμάτιο με κάγκελα που φράζουν κάθε διέξοδο. Απέξω, ένας κούκος υποδέχεται τη μέρα με ένα τραγούδι που θυμίζει λυγμό. Γνωρίζει κάτι για τη συνέχεια;

Εκδότης:Γαβριηλίδης / Έτος έκδοσης:2011 / ISBN:960-336-677-3 / Σελίδες:229 / Σχήμα:21χ14

 

 

buy-now

 

 

Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου, μια ανάρτηση στο μπλογκ Κούκος μονος:

Είχα γράψει στις 6 Ιανουαρίου του 2009: «Είμαστε στην αρχή μιας τεράστιας κρίσης… Τώρα που η δουλειά απαιτεί παραπάνω τρέξιμο, μεγαλύτερη αφοσίωση, περισσότερο χρόνο, εγώ αποφάσισα να γράψω ένα βιβλίο. Στη δικαιολογημένη αντίδρασή σου “που πα ρε Καραμήτρο” θα σου απαντήσω με το αθάνατο ρητό των αρχαίων για το γήρας: Ου γαρ έρχεται μόνον…»
Από τότε δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα. Η κρίση από τεράστια έγινε συστημική (σικ), η δουλειά απαιτεί πολύ παραπάνω τρέξιμο, αφοσίωση, χρόνο κι εγώ συνεχίζω να γράφω. Με μια βασική διαφορά: Γράφω για το δεύτερο βιβλίο μου.
Μετά από περιπέτειες, ων ουκ έστιν αριθμός, κατάφερα και τελείωσα αυτό που έγραφα για πάνω από ένα χρόνο. Αφού μπόρεσα να βρω εκδότη (απίστευτο;) πριν από λίγες μέρες έλαβα ένα αντίτυπο από το βιβλίο (μου). Το έπιασα με χέρια τρεμάμενα, το χάιδεψα, το μύρισα και το έκλεισα στην αγκαλιά μου σαν να ήταν μωρό. Το δικό μου μωρό!
Ποιος να το πίστευε, όταν εκείνο το μεσημέρι του Σεπτέμβρη του 2007 ξεκινούσα το παράξενο ταξίδι στα μπλοκάκια, ότι θα υπήρχε αυτή η κατάληξη. Και βέβαια δεν ξεχνώ, πως χωρίς εσένα δεν θα είχα γράψει ούτε μια λέξη. Σε ευχαριστώ…

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

166386_10150126336905552_6939180_n

Το τραγούδι του κούκου – του Δημήτρη Γιατρέλλη

Ευκολοδιάβαστο και σχετικά καλό. Πυκνό γράψιμο, αλληλουχία γεγονότων, κάποια σημεία δείχνουν ότι ο συγγραφέας τώρα ξεκινάει να δοκιμάζει τις δυνάμεις του στο χώρο της λογοτεχνίας αλλά το σύνολο είναι σε γενικές γραμμές αρκετά καλό. Τολμώ να το χαρακτηρίσω και πρωτότυπο, γιατί έχουμε έναν γόνο πλούσιας οικογένειας που τελειώνει από φαντάρος και ετοιμάζει να κάνει την προσωπική του επανάσταση, μη μετέχοντας στην οικογενειακή επιχείρηση, πρώτα όμως θα πάει μια βόλτα ως τη Μυτιλήνη για διακοπές (εδώ πολλές \»τουριστικές\» αναφορές για τη Μυτιλήνη, οκ ο συγγραφέας είναι από κει, το\’ πιασα). Και πέφτει θύμα απαγωγής. Εδώ είναι η ανατροπή. Πώς περνά τις μέρες του, τι γίνεται με τους απαγωγείς του, γιατί η γκόμενα που γούσταρε και της την έπεσε συμμετείχε στην απαγωγή του, ποιοι είναι στο κόλπο κλπ. κλπ. Ευτυχώς (δυστυχώς για τον ήρωα) έχουμε και στην εξέλιξη της απαγωγής ανατροπές: η γκόμενα αναλαμβάνει τελικά τα ηνία μιας και ο αρχηγός συλλαμβάνεται κατά λάθος για άλλους λόγους ενώ η απαγωγή του πρωταγωνιστή στοιχίζει τη ζωή του πατέρα του. Ε τότε ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Η Κάντυ-Κάντυ μεταμορφώνεται σε Κιλ Μπιλ!!!!Επίσης κιτρίνισα όταν διάβασα ότι ο συγγραφέας προτείνει το βιβλίο Όλα σου τα\’ μαθα μα ξέχασα μια λέξη. Σας παρακαλώ, αγαπητοί μου, ΜΗΝ το διαβάσετε το ανωτέρω βιβλίο (βλ. σχετική παρουσίαση). Γενικά δεν είμαι υπέρ του να διαφημίζεις βιβλία μέσα στο βιβλίο σου (είτε από θαυμασμό, είτε από υστεροβουλία ή δεν ξέρω τι άλλο) οπότε αυτή η κίνηση δε μου άρεσε (αν και το Αντιός Σολεδάδ που επίσης προτείνει ο συγγραφέας το βρήκα και θα το διαβάσω). Τέλος περιττές για μένα οι παραπομπές στο τέλος του βιβλίου ως προς τα μουσικά κομμάτια που ακούει ή χρησιμοποιεί ο πρωταγωνιστής κατά τη διάρκεια της υπόθεσης του βιβλίου, απλώς με αποσπούσαν από την πλοκή.

Πάνος Τουρλής

 

αρχείο λήψης

7 σχολιαστές για αυτό το αντίτυπο…

Σχόλιο από karjim σε Kallithea, Attica, Greece την/το Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

7 από 10
Το βιβλίο αυτό το έχει γράψει διαδικτυακός φίλος και συγκρουπίτης. Το αγόρασα με χαρά και με την ευχή να πάει καλά! Δε μ’ απογοήτευσε παρά τις αδυναμίες του. Είναι ένα καλό πρώτο βιβλίο, ίσως καλύτερο από το πρώτο δικό μου, σίγουρα πιο ειλικρινές.
Μέσα από το βιβλίο αισθάνθηκα ότι γνώρισα έναν καλό άνθρωπο στο συγγραφέα. Είναι αυτή η αίσθηση καμιά φορά όταν διαβάζεις κάτι που σου λέει ότι ο άνθρωπος που το έγραψε είναι ευγενής, καλόκαρδος και με καλές προθέσεις. Αυτό μπορεί να μετριάσει τη λογοτεχνικότητα του βιβλίου , να περνάει δηλαδή η ιδιοσυγκρασία του συγγραφέα μέσα, αλλά δεν παύει να δίνει σημεία του ανθρώπου πίσω από τις λέξεις. Το βιβλίο είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο από τη σκοπιά του κεντρικού ήρωα, ενός σχετικά ήρεμου νέου, αυτό που θα αποκαλούσε κανείς «φλώρου» ή ο Πορτοκάλογλου λέει «χλιαρού». (Αυτό δηλαδή που υπήρξα κι εγώ στη ζωή μου). Έχει μόλις απολυθεί από το στρατό, ετοιμάζει την προσωπική του επανάσταση απέναντι στις πατρικές βλέψεις γι’ αυτόν, με την άνεση και τη σιγουριά όμως της πατρικής βοήθειας. Το βάρος του ονόματός του όμως δε θα τον αφήσει να χαρεί τις διακοπές του στη Μυτιλήνη πριν αποφασίσει τι θα κάνει στη ζωή του. Πέφτει θύμα μιας σπείρας που τον απαγάγει για λύτρα από τον πλούσιο πατέρα του. Και αυτός βιώνει τον εγκλεισμό παράλληλα με μία έλξη προς τη μοιραία γυναίκα που τον παρέσυρε και τον φυλάει.
Η υπόθεση είναι ενδιαφέρουσα και η ανάγνωση κυλάει αβίαστα. Πιστεύω ότι το πρώτο μέρος της εισαγωγής στο κυρίως θέμα του βιβλίου ήταν λίγο μεγαλύτερο απ’ όσο έπρεπε, μάλλον για να γνωρίσουμε περισσότερο τον κεντρικό ήρωα. Όμως κατ’ αυτόν τον τρόπο, η απαγωγή δημιουργεί μία μεγάλη ανατροπή στο βιβλίο – που δεν είναι κακό να υπάρχει – αλλά διαρρηγνύει το ρυθμό. Το βιβλίο έχει άλλο ρυθμό στο πρώτο μέρος και άλλο στο δεύτερο. Θα προτιμούσα ένα κομμάτι του πρώτου μέρους να έλειπε ή να έμπαινε ως αναδρομική αναφορά στο δεύτερο. Να γνωρίζουμε δηλαδή την ιστορία του ήρωα λίγο – λίγο και προς τα πίσω όσο εξελίσσεται η απαγωγή του που είναι το κύριο θέμα του βιβλίου. Η γλώσσα είναι στρωτή κι ευχάριστη, αλλά λόγω ηλικίας (μου) δεν είμαι σίγουρος κατά πόσο ανταποκρίνεται στην γενιά του ήρωα -δηλαδή στους νέους γύρω στα 20 κάτι σήμερα . Το τέλος εμπεριέχει την προσωπική του ήρωα ανατροπή – που ίσως αναμέναμε σε όλο το βιβλίο – αλλά μου φάνηκε αρκετά απότομο. Θα ήθελα μία ακόμα παράγραφο ακόμα κι αν ήταν ασχετη με τον ήρωα ή με την υπόθεση. Ίσως μία παράγραφο για τον πατέρα του ήρωα.
Εύχομαι στο Δημήτρη το βιβλίο του να βρει δρόμο στις καρδιές των αναγνωστών και να έχει όμορφο ταξίδι. Και να ακολουθήσουν κι άλλα βιβλία ακόμα καλύτερα!
Σχόλιο  από Kermit60 σε Nea Smirni, Attica, Greece την/το Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Καλά σε μένα είναι το βιβλίο, αλλά εσείς που το ξέρετε; καλή ερώτηση, το ΕΚΕΒΙ τα
Κάλαντα,η τρεχάλα του αιώνα να τελειώσω το για Μια χούφτα βινύλια , με έκαναν
να το λησμονήσω!!

Ζητώ συγνώμη, πάντως το έχω στη γνωστή θηκούλα μέσα στη τσαντα μου και
ταξιδεύει ήδη μαζί μου για συντροφιά ανάγνωσης!
Σχόλιο  από Kermit60 σε Nea Smirni, Attica, Greece την/το Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Γειά σας και Χρόνια Πολλά μια που κλείνει το 2011,είναι η ώρα να ταξιδέψω το
βιβλίο προς τους επόμενους αναγνώστες με μια ευχή να το ταξιδέψουν με ούριους ανέμους !

Θάθελα να πω ότι το βιβλιο μου άρεσε αλλά δεν θάναι αλήθεια.

Είναι ένα μάλλον συμπαθητικό βιβλίο ,με ένα δύσκολο πρόλογο και μονόλογο
αρκετά μεγάλο και παρατεταμένο.
‘Ημουν έτοιμη να το παρατήσω, σκέφτηκα να το ζορίσω λίγο παραπάνω και
να προσπαθήσω να διαβάσω παραπέρα και παρακάτω να δω πως θα εξελιχθεί.

Πράγματι στο δεύτερο μέρος αρχίζει κάπως και ξετυλίγεται το κουβάρι
και αρχίζει μια υποψία αστυνομικού διηγήματος , ίσως από τα πάρα πολλά
αστυνομικά που έχω διαβασει καθότι λάτρης του είδους να περίμενα περισσότερα,
γρήγορα κατάλαβα την πλοκή και τον δράστη της απαγωγής του νέου μας,
κάπου εκεί το έχασα το ενδιαφέρον μου και απλά το διάβαζα για να το
τελειώσω.

Ευτυχώς για το βιβλίο , ο κάθε αναγνώστης έχει το δικό του στίγμα και τη δική του
ματιά και άποψη.

Εύχομαι τα επόμενα ναναι τέλεια και το παρόν να βρει αναγνώστες να το αγαπήσουν
και να το ανεβάσουν στα ύψη της πυραμίδας !

Καλή επιτυχία και καλά ταξίδια εύχομαι!
Σχόλιο  από taxidiarikopoul σε Nea Smirni, Attica, Greece την/το Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Το βιβλίο μου παραδόθηκε από ένα βατραχάκι σε μια πριγκηπική αυλή γεμάτη γλυκά και ζωγραφιές. Το πήρα από την kermit στην ανεπίσημη συνάντηση των Αθηναίων στα τέλη Δεκέμβρη στο πολύ όμορφο CIBI CIBI της Ν. Σμύρνης.
Το έχω ήδη ξεκινήσει σήμερα που το δηλώνω και πολύ σύντομα θα γράψω τις εντυπώσεις μου.
Σχόλιο από taxidiarikopoul σε Peiraias, Attica, Greece την/το Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Εύκολο στην ανάγνωση βιβλίο και αρκετά ενδιαφέρον.
Εκείνο το οποίο κατάλαβα από τις πρώτες σελίδες ήταν ότι το έγραφε ένας μεσήλικας ο οποίος προσπαθούσε να μιμηθεί την ηλικία του γιού του. Δηλαδή περιέγραφε τον νεαρό ήρωα όπως πίστευε εξ αποστάσεως ότι είναι οι νέοι και όχι όπως στην πραγματικότητα είναι, περιέγραφε τους νέους με τα μάτια του μπαμπά – μεσήλικα.
Τα παιδιά της ηλικίας αυτής ούτε έτσι μιλάνε ούτε έτσι φέρονται και πολύ περισσότερο ούτε έτσι σκέφτονται. Για μένα ήταν οφθαλμοφανής η προσπάθεια αυτή του συγγραφέα γιατί απλούστατα είμαι στην ίδια όχθη με αυτόν και όλα αυτά τα ζω από πρώτο χέρι.
Φαίνεται ότι ο συγγραφέας στο σημείο αυτό ότι απέτυχε. Έγραφε για τον νεαρό ήρωα από τη σκοπιά του πενηντάρη, ακόμα και τα τραγούδια που άκουγε ο νεαρός ήταν τα τραγούδια της γενιάς του συγγραφέα, των σημερινών πενηντάρηδων.
Τέλος πάντων, αν το αφήσουμε αυτό, η υπόλοιπη ιστορία, παρά τις αδυναμίες της, κρατούσε το ενδιαφέρον.
Θα περίμενα μια πιο εκτενή αναφορά των συνθηκών θανάτου του πατέρα. Ο ήρωας που τόση σημασία έδινε στο πρότυπο του πατέρα, περίμενα να έχει κάποια αισθήματα, κάποιες αντιδράσεις, κάποιες σκέψεις για το θάνατο του πατέρα του. Και όχι έτσι ξερά «έχω να διοικήσω μια επιχείρηση» . Αυτό έμεινε από όλο αυτό που πέρασε ?
Μου άρεσε η σκηνή της αυτοδικίας. Ντρέπομαι που το λέω αλλά είμαι υπέρ της αυτοδικίας.
Το βιβλίο θα συνεχίσει προς panost μεριά.
Σχόλιο  από taxidiarikopoul σε Koukaki, Attica, Greece την/το Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Στο μασκαρεμένο meet up, στη Βύνη, το βιβλιαράκι θα παραδοθεί χέρι χέρι στον panost, για να συνεχίσει το ταξίδι του.

Ευχαριστώ karjim, καλή ανάγνωση panost.
Σχόλιο  από elenaiah σε Koukaki, Attica, Greece την/το Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

Το διάβασα,ενώ καθόμουν στο ΙΚΑ 3 ώρες για την καμπύλη σακχάρου!Καλά,όντως γράφει σαν να είναι κλασσικός 25άρης.Ούτε φανφάρες,ούτε και καλά είναι κάποιος,ούτε κάποιος αόρατος.Ένας μέσος 25άρης,που εξιστορεί τη ζωή του.Όντως ανατρεπτικό,δεν περίμενα πως θα καταλήξει σε απαγωγή και στα ένστικτα που κρύβουμε μέσα μας όταν κρούεται κώδωνας κινδύνου για την επιβίωσή μας.Αδικείται πάρα πολύ απο το εξώφυλλο και τις πθκνές γραμμές του κειμένου!Μη γελάτε,πάντα όταν ξεφυλλίζω ένα βιβλίο,το κάνω για να δω πόσο θα με κουράσει στην ανάγνωση.Άξιζε γενικότερα τον κόπο,αν γράψει και άλλα βιβλία,εννοείται πως θα ήθελα να τα διαβάσω.

Ήταν η σειρά του panost αλλά μάλλον μου δόθηκε στην τελευταία συνάντηση επειδή έλειπε εκείνος.Θα το φέρω στην επόμενη συνάντηση για να του το δώσω!
Σχόλιο  από panost σε Athens, Attica, Greece την/το Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

σειρα μου κι ευχαριστω!
Σχόλιο από panost σε Athens, Attica, Greece την/το Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

6 από 10
Ευκολοδιάβαστο και σχετικά καλό. Πυκνό γράψιμο, αλληλουχία γεγονότων, κάποια σημεία δείχνουν ότι ο συγγραφέας τώρα ξεκινάει να δοκιμάζει τις δυνάμεις του στο χώρο της λογοτεχνίας αλλά το σύνολο είναι σε γενικές γραμμές αρκετά καλό. Τολμώ να το χαρακτηρίσω και πρωτότυπο, γιατί έχουμε έναν γόνο πλούσιας οικογένειας που τελειώνει από φαντάρος και ετοιμάζει να κάνει την προσωπική του επανάσταση, μη μετέχοντας στην οικογενειακή επιχείρηση, πρώτα όμως θα πάει μια βόλτα ως τη Μυτιλήνη για διακοπές (εδώ πολλές «τουριστικές» αναφορές για τη Μυτιλήνη, οκ ο συγγραφέας είναι από κει, το’ πιασα). Και πέφτει θύμα απαγωγής. Εδώ είναι η ανατροπή. Πώς περνά τις μέρες του, τι γίνεται με τους απαγωγείς του, γιατί η γκόμενα που γούσταρε και της την έπεσε συμμετείχε στην απαγωγή του, ποιοι είναι στο κόλπο κλπ. κλπ. Ευτυχώς (δυστυχώς για τον ήρωα) έχουμε και στην εξέλιξη της απαγωγής ανατροπές: η γκόμενα αναλαμβάνει τελικά τα ηνία μιας και ο αρχηγός συλλαμβάνεται κατά λάθος για άλλους λόγους ενώ η απαγωγή του πρωταγωνιστή στοιχίζει τη ζωή του πατέρα του. Ε τότε ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Η Κάντυ-Κάντυ μεταμορφώνεται σε Κιλ Μπιλ!!!!Επίσης κιτρίνισα όταν διάβασα ότι ο συγγραφέας προτείνει το βιβλίο Όλα σου τα’ μαθα μα ξέχασα μια λέξη. Σας παρακαλώ, αγαπητοί μου, ΜΗΝ το διαβάσετε το ανωτέρω βιβλίο (βλ. σχετική παρουσίαση). Γενικά δεν είμαι υπέρ του να διαφημίζεις βιβλία μέσα στο βιβλίο σου (είτε από θαυμασμό, είτε από υστεροβουλία ή δεν ξέρω τι άλλο) οπότε αυτή η κίνηση δε μου άρεσε (αν και το Αντιός Σολεδάδ που επίσης προτείνει ο συγγραφέας το βρήκα και θα το διαβάσω). Τέλος περιττές για μένα οι παραπομπές στο τέλος του βιβλίου ως προς τα μουσικά κομμάτια που ακούει ή χρησιμοποιεί ο πρωταγωνιστής κατά τη διάρκεια της υπόθεσης του βιβλίου, απλώς με αποσπούσαν από την πλοκή.
Σχόλιο  από pengman σε Hamburg – Harburg, Hamburg, Germany την/το Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Κατέφτασε συστημένο από Πατρίδα μαζί με μια Πασχαλινή καρτούλα και μια ♥♥σοκολάτα υγείας Παυλίδη♥♥! Ευχαριστώ πολύ τον panost.

Άμεσα προς ανάγνωση.
Σχόλιο  από pengman σε Hamburg – Harburg, Hamburg, Germany την/το Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Μου άρεσε αρκετά! Στρωτή και απλή προσεγμένη γραφή, γρήγορη δράση, διαβάζεται εύκολα. Ουσιαστικά περιγράφεται ο εσωτερικός κόσμος και ο τρόπος σκέψης ενός «ψαγμένου» νέου που καταλήγει θύμα απαγωγέων.
Σχόλιο  από helena100 σε Athens, Attica, Greece την/το Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

ευχαριστώ pengman!
έφτασε ασφαλώς στην Αθήνα.

θα επανέλθω αφού το διαβάσω.
Σχόλιο  από helena100 σε Athens, Attica, Greece την/το Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Απελευθερώθηκε 2 έτη πριν (20/7/2012 UTC) σε Athens, Attica, Greece

Το βιβλίο επιστρέφει στον Karjim.

Ευχαριστώ πολύ που με βάλατε στην λίστα.

Μου άρεσε αρκετά, αλλά δεν τρελάθηκα κιόλας. Το διάβασα πολύ γρήγορα όμως και αυτό κάτι λέει για το βιβλίο.
Πράγματι στρωτή γραφή, ο χαρακτήρας καλός αλλά η ιστορία κατά τον χρόνο της απαγωγής δεν με γέμισε. Κάτι της έλειπε.
Σε συνέχεια της συζήτησης των προηγούμενων αναγνωστών, θα πω και εγώ τη γνώμη μου για το αν η απόδοση της ηλικίας του συγγραφέα είναι καλή. Το ύφος νομίζω ότι είναι σωστό. Θα συμφωνήσω όμως με τον αναγνώστη που λέει ότι οι μουσικές προτιμήσεις παραπέμπουν σε μεγαλύτερες ηλικές.
Θα χαρώ να διαβάσω και άλλο βιβλίο από τον συγγραφέα!
Σχόλιο από karjim σε Kallithea, Attica, Greece την/το Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

Αυτό το βιβλίο δεν έχει βαθμολογηθεί.
Πίσω σε μένα. Ευχαριστώ όλους σας για τη συμμετοχή και τα σχόλια. Καλοτάξιδο Δημήτρη!