Μοναξιά

Είναι ένα ακόμα ταξίδι ρουτίνας, αλλά σήμερα η βροχή το κάνει υποφερτό. Οι αντανακλάσεις από τις σταγόνες στο παρμπρίζ χρωματίζουν το μουντό της μέρας και οι μικρές λιμνούλες που σχηματίζονται στο οδόστρωμα κρύβοντας τις λακκούβες, της δίνουν τη χάρη που της λείπει. Η μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα τρυπώνει από τη χαραμάδα του τζαμιού. Το τραγούδι ίσα που ακούγεται στο ραδιόφωνο:
     Δεν υπάρχω κι είμαι εδώ!
Ο οδηγός απορεί: Πότε τελείωσαν οι ειδήσεις; Είχε μείνει στην ανάλυση ενός φέρελπι δημοσιογράφου για την πολιτική κατάσταση που έλεγε περίπου: «Ο νέος πρωθυπουργός διεκδικείται από όλους τους απελπισμένους, μοιραία θα απογοητεύσει πολλούς». Του έκανε εντύπωση η ατάκα. Για την ειδική αλλά και για την γενική εφαρμογή της. Στο εσωτερικό και στο εξωτερικό οι προσδοκίες πολλές. Όλοι τους κρατάνε μεγάλο καλάθι. Ο ίδιος θα τα καταφέρει;
Η σκέψη τον εξιτάρει και ετοιμάζεται για βαριές και βαθυστόχαστες αναλύσεις. Θα το πιάσει το θέμα στην αρχή φιλοσοφικά. Για το ρόλο του ηγέτη στην ιστορία. Το ρόλο των μαζών στην ανάδειξη του ηγέτη. Δεν υπάρχει καλύτερος συζητητής από τον εαυτό του. Και πιο απαιτητικός. Εδώ δεν περνάνε ντρίπλες και λεκτικοί ακροβατισμοί. Εδώ αγόρι μου πρέπει να ιδρώσεις, για να πείσεις. Είναι σχεδόν έτοιμος για τη μάχη αλλά το τραγούδι δεν τον αφήνει:
     Δεν υπάρχεις,
     δεν υπάρχεις κι είσαι εδώ.
Ξεφουσκώνει απότομα και παραιτείται από κάθε σκέψη για πολιτικές αναλύσεις. Προσπαθεί να αποφύγει το μοιραίο, μένει με την προσπάθεια. Η μορφή της ορμάει φουριόζα και πλημμυρίζει τον χώρο με τα μάτια γεμάτα ερωτηματικά, όπως και την πρώτη φορά που τη γνώρισε σε κείνο το μπαρ. Παλίρροια το έλεγαν, αν και όλα σ’ αυτό το καλοκαιρινό ερείπιο συνηγορούσαν για ναυάγιο. Προσπαθεί να το διασκεδάσει. Εκτός από τον καπιταλισμό υπάρχει και η Μαρία, λέει και ένα χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη του.
Υπάρχει; αναρωτιέται. Μπορεί να υπάρχει έξω από μένα, χωρίς εμένα; Τι σημασία έχει; Το θέμα είναι ότι υπήρξε, συνέχισε το συλλογισμό του. Και για μια εποχή ήταν ο ορισμός της ύπαρξης. Ο Σαρτρ είχε πει κάποτε: «Η ύπαρξη προηγείται της ουσίας». Όταν το διάβασε, πάνω στα ντουζένια της επαναστατικής του νιότης, γέλασε και το προσπέρασε με απαξίωση. Όταν τη γνώρισε καλύτερα, πείστηκε ότι ο Σαρτρ μια τέτοια κατάσταση περιέγραφε. Και όταν ασχολήθηκε σοβαρότερα και διάβασε για τη σύντροφό του τη Σιμόν ντε Μπωβουάρ, η πίστη έγινε βεβαιότητα. Η κόλαση είναι οι άλλοι. Όλοι οι άλλοι, εκτός από τη Μαρία. Αυτός ήταν και ο μόνος ορισμός που μπόρεσε να δώσει για τον έρωτα. Γιατί εξήγηση δεν υπήρχε.
Η σκηνή ξεπετάγεται ολοζώντανη μπροστά του. Η Μαρία είναι στη κουζίνα και μαγειρεύει. Είχε προηγηθεί η απαραίτητη λογομαχία.

– Δεν θα βάλεις στο φαγητό φυλλαράκια από τις μωβ παπαρούνες, τη ρώτησε.
– Χα! Τον κρόκο Κοζάνης λες. Και δεν είναι φυλλαράκια, στίγματα από το άνθος είναι. Δεν ταιριάζουν σ’ αυτό το φαγητό.
– Κρίμα, έχω ακούσει ότι είναι καλό αφροδισιακό.
– Ιδέα δεν έχεις από μαγειρική. Άμα δεν είμαστε κι εμείς οι γυναίκες να σας μαγειρεύουμε, θα είχατε πεθάνει στη πείνα.
– Χαρά στα λάχανα! Έχεις δει πολλές μαγείρισσες στα μεγάλα ξενοδοχεία και εστιατόρια; Όλοι οι μεγάλοι σεφ άντρες είναι.
– Ναι αλλά φοράνε μαύρο στριγκάκι; ρώτησε όλο νάζι και σήκωσε τη φούστα της.
Η θέα της σάρκας που ασφυκτιούσε πίσω από τη λεπτή μαύρη λουρίδα του έκοψε την ανάσα. Την πλησιάζει και κολλά το σώμα του πάνω της.
– Πάρε με, του λέει πνιχτά τη στιγμή που της φεύγει το μαχαίρι από τα χέρια. Πριν κυλιστούν στο πάτωμα ένα λεπτό άρωμα από μοσχοκάρυδο τους τυλίγει.

Η παρουσία της δεν του φέρνει πίκρα, ούτε αναζήτηση των ημερών που χάθηκαν για πάντα. Έχει από καιρό αποδεχτεί το νομοτελειακό του πράγματος και έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα. Η ζωή είναι ένα ταξίδι που το κάνεις μόνος. Όλα τα ενδιάμεσα, απλώς το επιβεβαιώνουν. Αν έχεις και καλή μουσική ακόμα καλύτερα. Το επόμενο τραγούδι τελειώνει και ίσα που προσέχει τους τελευταίους στίχους:
     Κάπου ένα μαχαίρι είναι που βρέθηκε  
     δίχως ν’ ακουστεί κανένας φόνος…

 

Στίχοι: Αλέξανδρος Μπάρας    Μουσική – Τραγούδι: Θάνος Μικρούτσικος

 

 

 

No comments

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *